به گزارش تیترخزر ماجرای تجهیزات پزشکی بلاتکلیف در بیمارستان امام خمینی(ره) ساری، داستان تازه‌ای نیست؛ موضوعی که طی سال‌های گذشته بارها مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته و اکنون بار دیگر با انتشار خبرهای جدید درباره نزدیک شدن زمان راه‌اندازی، به صدر مطالبات حوزه سلامت مازندران بازگشته است.

بر اساس گزارش منتشرشده در بهمن ۱۴۰۳، دستگاه آنژیوگرافی بای‌پلین که حدود چهار سال قبل خریداری شده بود، همچنان در بیمارستان امام خمینی(ره) ساری بلااستفاده باقی مانده بود. همان گزارش، نبود فضای مناسب برای استقرار دستگاه و نیاز به تأمین اعتبار برای آماده‌سازی محل را از جمله موانع مطرح‌شده عنوان کرده بود.

اکنون اما در تازه‌ترین تحول، خبرگزاری ایرنا در شهریور ۱۴۰۵ گزارش داده است که مراحل بهره‌برداری از تجهیزات های‌تک بیمارستان امام خمینی(ره) ساری در حال نهایی شدن است و با ساخت و بازسازی واحدهای موردنظر، دستگاه‌های پت‌اسکن و آنژیوگرافی که مدت‌ها قبل به دانشگاه علوم پزشکی تحویل شده‌اند، قرار است طی هفته‌های آینده وارد چرخه فعالیت شوند.

این خبر، اگرچه می‌تواند نشانه‌ای از پایان بلاتکلیفی باشد، اما یک سؤال اساسی را پررنگ‌تر می‌کند: چرا باید برای استفاده از تجهیزات پزشکی خریداری‌شده، چندین سال زمان صرف آماده‌سازی زیرساخت شود؟

مسئله فقط یک دستگاه نیست؛ مسئله، نحوه مدیریت منابع در نظام سلامت است.

وقتی یک دستگاه تخصصی خریداری می‌شود، هزینه آن صرفاً قیمت خرید نیست. هزینه نگهداری، استهلاک، احتمال پایان دوره گارانتی، هزینه آماده‌سازی فضای نصب و مهم‌تر از همه، هزینه‌ای که بیمار در نتیجه نبود خدمت متحمل می‌شود، همگی بخشی از صورت‌حساب این تأخیر هستند.

در واقع، اگر خرید تجهیزات بدون آماده‌سازی همزمان زیرساخت، نیروی انسانی و الزامات فنی انجام شود، نتیجه می‌تواند همان چیزی باشد که مردم ساری طی سال‌های گذشته شاهد آن بوده‌اند: تجهیزات وجود دارد، اما خدمت وجود ندارد.

استاندار پزشک؛ مطالبه‌ای که نمی‌تواند نادیده گرفته شود

موضوع زمانی جدی‌تر می‌شود که بدانیم استاندار فعلی مازندران، مهدی یونسی رستمی، پزشک متخصص و دارای سابقه مدیریت دانشگاه علوم پزشکی مازندران است.

طبیعی است که از مدیری با چنین سابقه‌ای انتظار می‌رود مشکلات حوزه سلامت را با حساسیت بیشتری دنبال کند؛ به‌ویژه پروژه‌ای که مستقیماً با بیمارستان امام خمینی(ره) ساری و دسترسی مردم به خدمات تخصصی ارتباط دارد.

مطالبه از استاندار، الزاماً مطالبه یک اقدام شخصی یا دخالت در امور تخصصی دانشگاه علوم پزشکی نیست؛ بلکه مطالبه عمومی این است که زمان دقیق راه‌اندازی، میزان اعتبار هزینه‌شده، موانع باقی‌مانده و مسئول هر مرحله از کار به صورت شفاف اعلام شود.

مردم حق دارند بدانند دستگاهی که سال‌ها قبل خریداری شده، دقیقاً چه زمانی به بیمار خدمت خواهد داد.

یک نماینده عضو کمیسیون بهداشت؛ فرصت برای پاسخ‌خواهی

در سوی دیگر، عالیه زمانی، نماینده مردم ساری و میاندورود، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی است. او در ماه‌های اخیر درباره پروژه‌های نیمه‌تمام بیمارستان امام خمینی(ره) ساری و تأمین ردیف‌های بودجه‌ای برای تکمیل بخش‌های مختلف این مرکز درمانی نیز اظهارنظر کرده است.

حتی در روزهای اخیر، با دعوت عالیه زمانی، سفر نظارتی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس به مازندران برای بررسی نیازهای حوزه سلامت استان در دستور کار قرار گرفته است؛ موضوعی که می‌تواند فرصت مناسبی برای بررسی میدانی وضعیت تجهیزات بلاتکلیف بیمارستان امام ساری باشد.

اکنون انتظار افکار عمومی این است که این سفرها و جلسات، صرفاً به بازدید و بیان کلیات محدود نشود و درباره یک پرسش مشخص نیز پاسخ روشنی ارائه شود:

تجهیزی که سال‌ها پیش خریداری شده، چرا تاکنون به بیمار خدمت نداده و چه تاریخی به صورت قطعی وارد مدار خواهد شد؟

رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس؛ مطالبه‌ای فراتر از یک پروژه درمانی

علی بابایی کارنامی، نماینده مردم ساری و میاندورود نیز برای سومین سال متوالی به عنوان رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی انتخاب شده است.

اگرچه موضوع تجهیزات پزشکی مستقیماً در حوزه تخصصی کمیسیون بهداشت قرار دارد، اما مسئله دسترسی مردم به خدمات درمانی، هزینه‌های تحمیل‌شده به خانواده‌ها و عدالت در دسترسی به خدمات عمومی، ماهیتی اجتماعی نیز دارد.

از همین منظر، انتظار می‌رود مسئولان و نمایندگان استان، هرکدام در جایگاه قانونی خود، مطالبه‌گری برای پایان دادن به پروژه‌های بلاتکلیف حوزه سلامت را با جدیت دنبال کنند.

«هفته‌های آینده»؛ این بار با تاریخ دقیق

اکنون مسئولان دانشگاه علوم پزشکی از نهایی شدن مراحل بهره‌برداری سخن گفته‌اند و طبق گزارش ایرنا، تجهیزات آنژیوگرافی و پت‌اسکن قرار است در هفته‌های آتی وارد چرخه فعالیت شوند.

اما تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که عبارت‌هایی مانند «به‌زودی»، «در آینده نزدیک» و «هفته‌های آتی» برای افکار عمومی دیگر کافی نیست.

مطالبه روشن مردم ساری و بیماران استان، یک تاریخ مشخص است.

اگر زیرساخت آماده شده است، چرا تاریخ افتتاح و آغاز ارائه خدمت اعلام نمی‌شود؟

اگر هنوز مانعی وجود دارد، این مانع چیست؟

اگر اعتبار مورد نیاز تأمین شده، میزان اعتبار چقدر بوده و از چه محلی پرداخت شده است؟

و اگر دستگاه طی این سال‌ها بلااستفاده مانده، مسئولیت این تأخیر با کدام بخش یا مجموعه بوده است؟

اینها پرسش‌هایی است که پاسخ به آنها نه‌تنها برای افکار عمومی، بلکه برای حفظ اعتماد مردم به نظام سلامت ضروری است.

مطالبه‌ای ساده؛ «تجهیزات برای بیمار، نه برای انبار»

داستان دستگاه بلاتکلیف بیمارستان امام خمینی(ره) ساری باید درسی برای مدیریت تجهیزات پزشکی باشد؛ اینکه خرید دستگاه پایان یک پروژه نیست، بلکه آغاز زنجیره‌ای از اقدامات برای تبدیل سرمایه عمومی به خدمت واقعی است.

امروز که پس از سال‌ها خبر از نزدیک شدن زمان راه‌اندازی این تجهیزات منتشر شده، انتظار می‌رود دانشگاه علوم پزشکی مازندران، استانداری و نمایندگان استان، به جای وعده‌های کلی، زمان دقیق بهره‌برداری، وضعیت فعلی دستگاه، اعتبار هزینه‌شده، علت تأخیر چندساله و برنامه جبران این عقب‌ماندگی را شفاف اعلام کنند.

مردم ساری و بیماران مازندران سال‌ها برای شنیدن خبر «در حال راه‌اندازی است» منتظر نمانده‌اند؛ آنها منتظر روزی هستند که دستگاه روشن شود، پزشک از آن استفاده کند و بیمار، نتیجه این سرمایه‌گذاری را در قالب یک خدمت واقعی ببیند.

تجهیزات پزشکی زمانی سرمایه ملی محسوب می‌شوند که در خدمت بیمار باشند؛ دستگاهی که سال‌ها بلااستفاده بماند، هرچقدر هم پیشرفته باشد، هنوز نتوانسته مأموریت اصلی خود را انجام دهد.